توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان6

مثلا در گاتا اهورا مزدا یگانه آفریدگار جهان مینوی و مادی است و سرچشمه همه نیکی ها و خوشی ها است در مقابل او آفریدگار و فاعل شری وجود ندارد انگره مینیو یا خردخبیث که به مرور ایام اهریمن گردید و زشتی های جهان از قِبَل اوست در برابر اهورا مزدا نیست بلکه در مقابل سپنتا مینیو است که تفکر و اندیشه مقدس است ، جهان مادی آمیخته است از بدی و خوبی ، سیاهی در مقابل سپیدی ، تاریکی در مقابل روشنایی چون چنین است ناگزیر ذات مقدس اهورا مزدا را عاری دانسته اند از آنچه انسان را در طی زندگی گرفتار چنگال این همه زجر و شکنج و ناخوشی و گزند و آزار نماید .

از ساحت او جز سود و نیکی سر نزد آنچه در جهان زشت است منسوب به خرید خبیث است ، سپنتا مینیو یا خرد مقدس یا به عبارت ساده تر قوه نیکی از آن اهورا مزدا در مقابل آن انگره مینیو یا خرد خبیث و یا قوه زشتی می باشد که در واقع زَد و خرد در طی روزگاران در میان قوه خوبی و بدی است و در هر جای گاتا که صحبت از انگره مینیو شده است آن را در مقابل سپنتا مینیو را می بینیم نه در مقابل اهورا مزدا .

پس بنابراین اولا اهورا مزدا یکتاست یعنی خالق مطلق است ، آفریننده همه نیکی ها ، زیبایی ها و خیرها است هیچگاه در گاتا که نسبت او به زرتشت از بقیه قسمت های اوستا صحیح تر و مستندتر است هیچ گاه در برابر اهورا مزدا که خالق یکتای هستی باشد هیچ قدرتی به نام اهریمن وجود ندارد .

توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان 5

موبد رستم شهزادی در برگردان گاتا می نویسد : یکی از دلایل تقدس زیاد و اهمیت فوق العاده گاتا از میان دیگر بخش های اوستا این است که تمام اصول دین و اموزش های کیش زرتشتی در آن گنجانیده شده است اگرچه دیگر بخش های اوستا را نمی توان از نقطه نظر یادگارهای کتبی ، فقهی ، تاریخی ، علمی ، حماسی و آئینی کم اهمیت تر دانست ولی هیچ کدام از نظر دارا بودن مفاهیم و معنای ژرف خداشناسی و بیان دلکش و ارزش مینوی به پای گاتا نمی رسد .

تعریف گاتا و یکتا پرستی از بیان پورداوود چنین است که می گوید : گاتای سروده های زرتشت است و نشانه ای است بر یکتا پرستی زرتشتیان بر اینکه زرتشت یکتا پرستی آورده ولی مادامی که زرتشتیان علاوه بر گاتا ، امروزه اگر در دست ما از زرتشت فقط گاتا بود می توانستیم بگوییم که زرتشتیان در حال حاضر نیز یکتا پرستند آن گونه که زرتشت پیغمبر خودش یکتا پرست بوده ولی ما اگر ما ملزم باشیم به این که علاوه بر گاتا قسمت خالی دیگر اوستا را هم به عنوان کتاب آسمانی و مذهبی زرتشتیان بپذیریم متاسفانه اینجا به بن بست بر می خوریم .

توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان 4

در صفحه 18 این کتاب مولف آورده است : ..... اوستا در بخش های 5 گانه و اندی که شمردیم نامی در میان نیست ، در هیج جایی نیامده که یسن 72 هات دارد دارد و یا ویسپرد چیست ؟ یا یشتها کدام هستند و چه نام هایی دارد و یا وندیداد چه کتابی است ؟ اوستا از آغاز و انجام و مطالب خود هیچ اطلاعی ندارد ، اوستا در این باره خاموش است ... اگر اینان می خواهد در پناه باشند و هیچ رنجی نبینند باید به ستوت یسن بویژه گاتای پاک روی آورند و آن را در یابند ، اما این هرگز بدان معنا نیست که بقیه اوستا را رها کنند . اوستا مقدس است و جا و جایگاهی دارد .

اگر بنا به گفته نویسنده کتاب " ستوت یسن " هر کس با توجه به تخصص خود اوستا را نگاشته پس تقدس این کتاب کجاست ؟ و یا اگر کتابی آسمانی است پس چرا جُنگی است دربرگیرنده نظرات نویسندگان مختلف ؟؟؟؟!!!!!!

توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان 3

مولف کتاب ستوت یسن می نویسد:گویندگان و نویسندگان متعددی این جُنگ را پدید آورده اند ، زیرا دارای پاره های بزرگ و کوچک به نظم و نثر است که از روی سبک و لحجه و طرز گفتار آنها پاک پیداست که بخش های مختلف این مجموعه را نه تنها گویندگان مختلف گفته اند بلکه این گویندگان در زما نهای دور از هم می زیستند ، آنان چه کسانی بودند ؟ ما نمی دانیم زیرا آنان نام خود را بر گفته خود باز نگذاشته اند ، تنها یک سراینده را با نام و نشان می شناسیم و آن هم اَشو زرتشت اسپنت مان است که سروده های اَشو را گاتا می خوانیم فقط این را می توانیم بگوییم که این کسان در دوره بعد از زرتشت می زیسته اند و کیش زرتشتی داشته اند و به پیشه های مختلفی مانند پیشوایی مذهب ، داستان سرایی ، ستاره شناسی ، پزشکی ، کشور داری ، کشور گشایی و وابستگی به دربار شاهی می پرداختند و هر کدام در رشته یا تخصص خود سخنانی گفته اند .

اوستایی که به دست ما رسیده بسی کمتر از اوستایی است که در زمان اوج خود بوده زیرا از بر افتادن خاندان کیانی  و گسترش اسلام در ایران زمین در طی این چند هزار سال پیش آمد های گوناگون در دوره های مختلف زیانهایی رساند و از حجم آن کاست بطوری که می توان گفت ما الان یک سوم از 21 نسک را که در زمان انوشیروان آراسته و پیراسته بوده در اختیار داریم .

توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان 2

کتاب " ستوت یسن " گاتای زرتشت سپنتمان و سرودهای وابسته به آن با متن و گزارش فارسی روان در انتشارات فَرَبَهر موجود است که مولف آن می گوید : اوستا یک مجموعه کهن است و چندین هزار سال پیش بوجود آمده ، این مجموعه  جُنگ به همان زمانی است که در آن زمان زبان مادری نیاکان ما در ایران زمین بوده در این مجموعه مطالب گوناگون آمده است که شاید گفته های دینی ، تاریخی ، دادگری ، کشورداری ، گاه شماری ، بهداشتی ، پزشکی ،  آبادانی و جز آن است .

توحــیـــد و یــگــانـگـی در دیــانت فعلی زرتــشــتــیــان

هنگامی که قرآن مقدس می خواهد برنامه اولیه پیامبران را بیان کند به ما این هشدار را می دهد که خدا هیچ پیغمبری را نفرستاد مگر اینکه آن پیامبر مردمان را به خدای یکتا توجه داد ، یعنی هیچ پیغمبری را نمی توان یافت که مردمان را به توحید دعوت نکرده باشد و این برنامه کلی انبیا است .

همه زرتشتیان معتقدند که فقط قسمت گاتای کتاب اوستا متعلق به حضرت زرتشت می باشد و لذا قسمت های دیگر تراوشات نویسندگانی غیر از این پیامبر است و خیلی از مطالب منسوب به وی متعلق به زمانهای ما قبل بوده !!!

قانون اشا

در دین زرتشت به کلمه اَشا بر می خوریم که عده ای معنی آن را یا نمی دانند و یا عده ای هم آن را به قانون درست بودن معنا کرده اند که همه این ها به خود انسان برمی گردد ، در کتاب وندیداد که در واقع قوانین و دستورالعمل های آئین زرتشت در آن قید شده است دارای 22 فصل است که در برگیرنده مباحث بسیار زیبایی هستند که در تعلق آن به زرتشت جای شک ، شبه و سوال است . مباحثی چون ، تهارت ، نجاست ، زن و حالات مختلفه زن از نظر بهداشتی و ..... . نویسندگان قطع یقین می دانند وندیداد مسلما از آن زرتشت نیست . برخی شاید به الهام از زرتشت گفته باشند اما مسلما این اعتقاد و اصراری که وجود دارد و در زمینه گاتا که کلام زرتشت باشد در مورد وندیداد نیست .

سپنتا و انگره

در کتاب زرتشت دو لغت را مشاهده می کنیم یکی سپنتامینیو و دیگری انگره مینیو و در توصیف این دو لغت انسان دچار سر درگمی می شود یعنی هر چه بگردیم کمتر به یک تعریف جامع و کامل از این دو لغت می رسیم .

دکتر فرهنگ مهر در باب این دو لغت می گوید : ما که فرده ایزدی را می دانیم ، ما که وجودمان از خدا جدا شده ، خدا در روان ما 2 خصوصیت را قرار داده است یکی به نام سپنتا و دیگری به نام انگره است ، سپنتا به معنای مقدس و منزه و انگره به معنای نامنزه است .

اگر توضیحات ایشان در مورد سپنتا و انگره صحیح باشد قرآن کریم هم می فرماید که ما انسان را به بهترین وجه آفریدیم ، فطرتی که آنرا به سوی کارهای نیک می خواند و دیگری که انسان را به کارهای ناپسند امر می کند .

نوروز مبارک

اعوذوا بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

گروه فرهنگی آشنا فرا رسیدن سال ۱۳۹۰ هجری خورشیدی را به تمام ایرانیان تبریک عرض نموده و آرزوی سعادتمندی و تندرستی برای همگان دارد .

امیدواریم سالی سرشار از نیکی و خیر و برکتی را پیش رو داشته باشیم .

به امید ظهور مولایمان حضرت ولی عصر ( عج )

اساس رسالت و معنویت

در صفحه 17 از این کتاب آقای دکتر فرهنگ مهر می نویسد : در همه این فروزه ها که نشان دهنده اهورا مزدا هستند یگانگی آفرینده ، آفرنش و آفریده وحدت خلق ، خالق و مخلوق دیده به روشنی می شود  .

نکته ای دیگر درباره این کتاب که در صفحه 35 ادعا شده ، آمده است : گاتا وابسته به مکان و زمان معینی نیست ، گفتار گاتا ابدی است یعنی برای همیشه و برای همه مردم دنیا این کتاب می تواند روشنی بخش زندگانی باشد .

در ادامه صفحه 39 می خوانیم : همچنین گاتا در عین اینکه نمی گوید که زرتشت آخرین پیامبر است ظهور پیامبر دیگری را هم پیش بینی نمی کند . گاتا می گوید : که دین زرتشت بهترین دین ، پسندیده ترین راه زندگی است ، همینگونه در گاتا از نجات دهنده ویژه ای سخن نرفته است ،  چون با داشتن گاتا هیچ نیازی به پیغمبر و منجی نداریم و سوشیانس در گاتا یک نام عام است .

پس در این میان قرآن ، تورات و انجیل معنایی ندارد و به کنایه می گوید که دین زرتشت بهترین و پسندیده ترین راه زندگی است ، اتفاقا در گاتا از نجات دهنده ویژه ای سخن گفته شده است و همچنین به کنایه می گوید در آئین زرتشت منتظر پیامبر اسلام یا منجی آخرالزمان نباشید .

اساس رسالت پیامبران (3)

کتاب " دیدی نو از دینی کهن " آقای دکتر فرهنگ مهر رئیس دانشگاه پهلوی سابق شیراز در صفحه 11 از این کتاب در یکتایی اهورا مزدا می نویسد : اهورا مزدا به معنی سرور دانا و داور هستی است .

صفحه 12 این کتاب یاد آور آزادی در این مملکت است او می گوید : برخلاف نظریه مذاهب ابراهیمی ( یهود ، مسیح و اسلام ) که خداوند همه چیز را از هیچ بوجود آورده در دین زرتشت اهورا مزدا از آنچه دارد موجودات را هستی می دهد از همین آفرینش رو بنا به فلسفه زرتشتی قدیم است همیشه با اهورا مزدا و در اهورا مزدا بوده .

 ( منظور نویسنده از بیان این مطلب این است که خداوند برای خلق هستی همه چیز را از خود جدا کرده است ) ... در فلسفه زرتشتی ، اَهو یا گوهر هستی موجودات زنده در فربهر اهورامزدا است فربهر نماد گوهر هستی است که در همه زندگان ِامش اسپنتان ( فرشتگان برتر ) به آدمیان هست و نادیدنی است و پیکره ای که از او ساخته اند پنداری یا خیالی است ، اهورا مزدا جهان و همه نعمت ها را راز هستی خود داده است از این رو جهان هستی از خداوند جدا نیست ولی اهورا مزدا کنونی و مطلق است و گیتی جزئی و نسبی است .

 یعنی از جای دیگر خلق نشده از خودش موجودات را هستی داده است . زرتشتیان می گویند : خورشید منبع نور است و نورانی است و می گویند شمع هم برافروزیم این هم واجد نور است و نورانیت هم در خورشید است و هم در شمع ، منتها در وجود خورشید نور به صورت کلی است ولی در شمع به صورت جزئی است و در معنا می توان فهمید خدا هست ، من هم هستم و هستی من از اوست و نه به این معنا که خدای متعال مرا خلق کرده و آفریده یعنی من از وجود او وجود یافتم ، خدا از وجود خودش به من داده !

اگر مثال خورشید هم صحیح باشد و خدای متعال از خودش به من داده باشد ، آیا از او چیزی کم شده یا نشده ؟ اگر نشده باشد خلاف محسوس است و همین مثال خورشید که مرتبا به زمین نور می دهد هیدروژن را به هلیم تبدیل می کند و روزی هم تمام خواهد شد ، خدایی که به قول زرتشتیان من را از خود کنده است ، این مخلوقات را خلق کرده از او کم شده یا نشده ؟ اگر بگوییم کم شده پس مدام در حال خلق کردن است و روزی هم نابود خواهد شد و در مجموع این مطالب زرتشتیان این است که ما همگی از خدا جدا شده ایم که این اهانتی است به ذات مقدس پروردگار که قدرت ابداع و خاقت را از خداوند سلب کرده و این مطلب بیانگر آن است که خداوند قادر به خلقت و ابداع نبوده پس بنابراین از وجود خود انسانها را خلق کرده  .

 

اساس رسالت پیامبران (2)

نویسنده در همین کتاب (زرتشت و آموزش های او ) در صفحه 93 می نویسد : برابر آموزش های اَشو زرتشت روح و روان هر موجودی پرتو مقدسی است از انوار الهی یا شیدان شید و این گوهر تابناک در جسم خاکی و وجود انسانی نیز نهفته است ( دو مطلب مورد توجه است یکی روان نه جسم انسانی چون در آئین زرتشت پیغمبر جسم صاحب هیچ منزلتی نیست لذا اگر فردی میمرد آن را بی هیچ توجهی رها می کردند و طعمه درندگان می شوند ) .

همه ارواح از یک اصل و یک منبع واحد صادر می گردد و جمیع آفریدگان از این نعمت الهی سهیم و شریک هستند ، اندک توجهی بر کائنات و کهکشانها بر ما ثابت می کند که پرتو نور اوست و همه روان های ذاتی از خورشید حقیقت وجود اویند ، بدین معنا که تمام ارواح در حقیقت یک روح واحد و از یک منبع کل صادر گردیده که ظاهر تعدد پذیرفته و در ابدان و اجسام مختلف و متعدد جایگزین شده ....در ادامه با استفاده از شعر مولوی می گوید :

منبسط بودیم و همه بی سرو پا و بدین سر آن همه / یک گوهر بودیم همچون آفتاب بی گره بودیم و صافی همچو آب / چون به صورت آمد آن نوسره شد عدد در سایه های کنگره .

و خلاصه مطلب اینکه همه انسانها از خدا جدا شده اند و بعد از این ارواح جدا شده از خدا در ابدان جای گرفته و معتقدند چون روح قابل لمس نیست نمی تواند در کالبد بدن قرار بگیرد و چون در کالبد جای بگیرد محدودیت روح است ، در صورتی که اگر روح وارد بدن بشود مادی ، محدود و بی مکان خواهد بود و ما نه قطعه ای از خدا هستیم و نه نور هستیم و تنها رابطه بین ما و خدا رابطه خالق و مخلوقی است .

نویسنده در ادامه در صفحه 102 می نویسد : آری چون عارف کامل و پوینده راه ایمان سرحد اعظم قدم گذاشته و به دارالملک وجود پی برد آنگاه پرده ظلمت زندگی برطرف شده و جمال معشوق حقیقی یا اهورا مزدا را جلوه گردیده و ذات وجود ناچیزش را جز به خورشید فروغ مند مشاهده کرده .

اساس رسالت پیامبران (1)

اساسا پیغمبران به سه منظور اساسی می آیند و آمده اند تا سه سوال اساسی بشر را پاسخ بدهند ، از کجا آمده ایم ، برای چه آمده ای ، به کجا می رویم و البته باید ببینیم زرتشت چه پاسخ هایی در این باره دارد ؟

کتاب " زرتشت و آموزش های او "  نوشته موبد رستم شهرزادی که ایشان در صفحه 72 از این کتاب می نویسند : پایه و بنیاد دین زرتشتی اساس و اصول دین زرتشت چه اموری تشکیل می دهند؟

اولین مسئله ای که در دین زرتشت وجود دارد هستی و یکتایی اهورا مزدا است .

مطلب دوم ، رسالت پیامبری اَشو زرتشت است .

مطلب سوم ، پیروی از اَشا یعنی راستی و پاکی تنها ره رستگاری آدمیان است .

چهارم ، پیروی از عدل و خرد و بینش در طی زندگی .

پنجم ، خویشتن داری یا تسلط در نفس و پیکار با بدی .

مطلب ششم ، فروتنی و مهرورزی و عشق پاک به همه آفرینش ها .

هفتم ، رسیدن به کمال مادی و معنوی در اثر سعی و کوشش در این جهان .

هشتم ، جاودانی روان و بقا هستی پس از مرگ .

مطلب نهم ، پاداش های نیک و پادافره کردار زشت .

مطلب دهم ، رستاخیز است .

این اصول تعالیمی است که به زرتشت پیغمبر نسبتش می دهند ، با فرض یکتا پرست بودن دین فعلی زرتشت نگاهی می کنیم به این خدایی که به عنوان یکتا خدا معرفی می شود .

اوســــــــــــــــــــتــــــــــــــــــــــا ( 8 )

در صفحه 23۲ این کتاب ( منتخب اوستا از هاشم رضی ) آمده : بخش خرده اوستا در طول زمان دچار دستبردها و کم و کاست بسیاری قرار گرفته ، این کم و کاستی و دگرگونی هم در نسخه های دست نویس و هم نسخ چاپی کاملا مشهود می باشد و نمی توان 2 یا 3 نسخه را نشان کرد که یکسان و هم آهنگ باشد و این قطعا پیام و کلام زرتشت پیغمبر نیست ...آنچه که در سنت آمده و زرتشتیان بدان باور دارند گردآورنده خرده اوستا " آذر پاد مهراسپندان " است ، وی یکی از مشهورترین موبدان دوران ساسانی است و نزد پیروان دین زرتشت از مقدسین به شمار می رود که معجزات و کراماتی بسیار به وی نسبت می دهند .... در شمار ادعیه خرده اوستا 2 قطعه کوتاه و بلند هست که موسوم به 30 روزه کوچک و 30 روزه بزرگ در خرده اوستا هایی که در ایران به چاپ رسیده و میان زرتشتیان معمول است این 2 قطعه موجود نیست .

فقط در دنیا یک کتاب آسمانی پاک و دست نخورده باقی مانده که همه عالم در آن اتفاق نظر دارند و آن هم قرآن است ، قرآنی که به محمد فرستاده شد نه برداشت های اوست و نه خلاصه ای از سخنان خدا ، همچنان که خدا به پیغمبر فرمود : قل هو الله احد و این قول دستوری بود به محمد که او بگوید خداوند یکتاست و پیامبر هم به رسم امانت همان قول را در کتاب آسمانی وارد کرده و به مستمعان عرضه می دارد که من کوچکترین تصرفی را نمی توانم انجام بدهم ، قرآنی که خود را کتاب حکمت ، قانون ، نور و کامل معرفی می کند .

اوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتــــــــــــــــــــا ( 7 )

* ویسپرد ، چنانچه در آغاز اشاره شد ویسپرد همراه با یسنا از لحاظ معنا در کنار آن است اما شکل تعیّن یافته را ارائه کرده و به گونه یک سپاس نامه به همه هستی اهورا آفریده مطالب آن در گاتا کمتر و در یسنا بسیار ملاحظه می شود ، تدوین کنندگان آن بی گمان با توجه به 27 هات اولی یسنا یا به گونه ای که از لحاظ تحقیق به نظر می رسد با چنان دست مایه ای به منظوری ویژه این بخش اوستایی را تدوین کرده اند ، ملحم از اندیشه های زرتشت اما گفته و سرود های مستقیم وی نیست . ( تدوین این قسمت متعلق به زرتشت نیست و تدوین کنندگان آن را تدوین کرده اند )

در صفحه 231 این کتاب( منتخب اوستا از هاشم رضی ) نوشته شده : در دوران پس از زرتشت به واسطه نفوذی فراوان که ارباب انوام به مردم داشته و یادشان فراموش نمی شد و سرود هایشان در زبان ها بود روحانیون زرتشتی به منظور دو دیدگاهی که داشتند دست به اقدام زدند ، منظور نخست آنان مظهر معتقدات آریا ها بود و ربطی به زرتشت نداشت و نفوذ زیادی که در اذهان داشت حفظ شود .

دوم آنکه با دستبرد وتبلیغاتی آن سرودها را در پناه دین زرتشتی قرار داده و رنگ و بوی زرتشتی به آن ببخشد و همچنین تقدس آن خدایان به شکل ایزدانی یعنی عناصر مورد ستایش حفظ شود ، برای این منظور اغلب در آغاز و پایان هر یشتی یکی دو بند به آن افزودند ، در مثل در آغاز آبان یشت آورده اند که اهورا مزدا به اسپنت مان زرتشت وحی کرد که ای زرتشت به فرموده من ستایش کن این " اردوی سرو اَناهیتا " .

اردوسراناهیته که یک الهه مورد ستایش افراد قبل از زرتشت بوده حالا از طرف زرتشت نقل می کنند که این الهه را پرستش کنند در حالی که دین اشاعه دهنده یگانه پرستی است اما روحانیون زرتشتی خودشان به اوستا اضافه کرده اند که اوستا از اهورا مزدا دستور گرفته که این الهه را بپرستند .